Hef de banieromhoog!

Wanneer wij spreken over vlaggen en banieren, spreken wij niet slechts over kleuren, stoffen en bewegingen. Wij spreken over een zichtbare handeling die in geloof wordt uitgevoerd en die een krachtige betekenis heeft in de geestelijke wereld.

Veel mensen leven alsof alleen de wereld bestaat die zij met hun natuurlijke ogen kunnen zien. Zij zien mensen, gebouwen, omstandigheden en problemen. Zij horen woorden, muziek en gebeden. Zij zien iemand een vlag opheffen, maar denken dat er niet veel meer gebeurt dan dat een gekleurd stuk stof door de lucht beweegt.

De Bijbel laat echter een heel andere werkelijkheid zien.

Naast de zichtbare wereld bestaat een geestelijke wereld. Die geestelijke wereld bevindt zich niet slechts ergens ver boven ons, alsof alles wat geestelijk is zich op grote afstand in de hemel afspeelt. De geestelijke wereld bevindt zich om ons heen. Zij loopt parallel aan de natuurlijke wereld en oefent voortdurend invloed uit op wat in de natuurlijke wereld gebeurt.

Dat wij die wereld meestal niet met onze ogen waarnemen, betekent niet dat zij er niet is.

Een werkelijkheid die wij niet vanzelf zien

Toen de koning van Syrië Elisa gevangen wilde nemen, omsingelde hij de stad Dothan met paarden, strijdwagens en een groot leger. De knecht van Elisa zag alleen het zichtbare leger. Hij zag de omvang van de vijand en raakte bevreesd.

Elisa zag echter meer.

“Wees niet bevreesd, want die bij ons zijn, zijn méér dan die bij hen zijn.”

Vervolgens bad Elisa dat de ogen van zijn knecht geopend zouden worden.

“De HEERE opende de ogen van de knecht, zodat hij zag; en zie, de berg was vol paarden en strijdwagens van vuur rondom Elisa.”

Die paarden en vurige strijdwagens kwamen niet plotseling tevoorschijn omdat Elisa bad. Zij waren er al. Het gebed van Elisa zorgde ervoor dat de knecht mocht zien wat zich de hele tijd al rondom hen bevond.

Dat is een belangrijk geestelijk beginsel.

Wij zien doorgaans slechts één kant van de werkelijkheid. Wij zien de natuurlijke omstandigheden, maar niet altijd de geestelijke machten die daarin werkzaam zijn. Wij zien iemand bidden, maar niet wat dat gebed in beweging brengt. Wij zien iemand het Woord proclameren, maar niet hoe de geestelijke wereld daarop reageert. Wij zien een banier die in de Naam van Jezus wordt opgeheven, maar wij zien niet altijd hoe daarmee in de onzichtbare wereld een krachtig signaal wordt afgegeven.

Toch is die geestelijke reactie er wel degelijk.

Paulus schrijft:

“Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten.”

Onze strijd is dus niet in de eerste plaats tegen mensen. Achter veel zichtbare strijd bevindt zich een geestelijke strijd. Er bestaan geestelijke machten, overheden, wereldbeheersers van de duisternis en machten van het kwaad.

Tegelijkertijd beschikt God over Zijn hemelse legermachten. Zijn engelen zijn machtige dienaren die Zijn bevelen uitvoeren. Wanneer in de natuurlijke wereld wordt gebeden, geproclameerd en gehandeld in geloof, heeft dat gevolgen in de geestelijke wereld.

De natuurlijke wereld en de geestelijke wereld zijn geen twee werkelijkheden die niets met elkaar te maken hebben. Zij lopen naast en door elkaar heen.

Een zichtbare handeling en een onzichtbare strijd

Een van de duidelijkste voorbeelden vinden wij in Exodus 17.

Amalek viel Israël aan. Jozua trok met mannen het dal in en voerde daar een zichtbare, natuurlijke strijd. Mozes ging ondertussen op de heuvel staan met de staf van God in zijn hand.

Wanneer Mozes zijn hand ophief, kreeg Israël de overhand. Wanneer hij zijn hand liet zakken, kreeg Amalek de overhand.

Beneden op het slagveld vochten mannen met zwaarden. Boven op de heuvel stond een man met opgeheven handen. Voor natuurlijke ogen leken dat twee totaal verschillende dingen. In werkelijkheid waren zij geestelijk met elkaar verbonden.

Wat Mozes op de heuvel deed, had rechtstreeks gevolgen voor wat Jozua in het dal meemaakte.

Na de overwinning bouwde Mozes een altaar en noemde het:

“De HEERE is mijn Banier!”

Hier zien wij de natuurlijke en de geestelijke strijd gelijktijdig plaatsvinden. Er werd gevochten met natuurlijke wapens, maar de uiteindelijke overwinning werd bepaald door wat er onder Gods gezag in de geestelijke wereld gebeurde.

Dit helpt ons om het opheffen van een banier te begrijpen.

Wanneer wij in geloof een banier opheffen, verrichten wij een zichtbare handeling in de natuurlijke wereld. Maar die handeling staat niet op zichzelf. Wanneer de banier wordt opgeheven in gehoorzaamheid aan God, in de Naam van Jezus en verbonden met gebed en proclamatie, wordt daarmee in de geestelijke wereld een krachtig signaal afgegeven.

De vijand weet precies wat daarmee wordt verklaard.

De strijd is aangezegd.

Wat betekende een banier in een leger?

Een vaandel of banier was van oudsher nooit slechts een mooie versiering. Binnen een leger had het een duidelijke en onmisbare functie.

Aan de banier kon men herkennen bij welk volk, welk leger, welk regiment of welke koning de soldaten hoorden. De banier droeg het herkenningsteken van degene onder wiens gezag het leger stond.

De banier was een verzamelpunt. Wanneer de strijd chaotisch werd en soldaten elkaar uit het oog verloren, wisten zij waar zij zich opnieuw moesten verzamelen. Zij moesten terugkeren naar het vaandel.

De banier gaf richting. Wanneer het vaandel vooruitging, wist het leger dat het moest optrekken. Wanneer het werd opgericht, maakte men zichtbaar waar het leger stond. Wanneer een gebied was ingenomen, werd de banier daar geplant als teken van overwinning en gezag.

Het opheffen van een banier kon bovendien een oproep tot de strijd zijn. Het maakte aan het eigen leger én aan de vijand duidelijk dat er een confrontatie aanstaande was.

Een leger zonder herkenbaar vaandel was kwetsbaar voor verwarring. Een leger dat zijn vaandel hooghield, maakte zichtbaar dat het nog altijd georganiseerd was, dat het onder gezag stond en dat het niet verslagen was.

Ook Israël werd door God rond vaandels geordend.

“De Israëlieten moeten hun kamp opslaan, ieder bij zijn vaandel, bij de herkenningstekens die behoren bij hun familie.”

Iedere stam had zijn eigen plaats en herkenningsteken, maar alle stammen waren gelegerd rondom de tabernakel. Gods tegenwoordigheid stond in het midden.

Dat is ook voor ons de juiste orde.

Er kunnen verschillende vlaggen, kleuren, opdrachten en bedieningen zijn, maar Jezus Christus moet altijd in het middelpunt staan. Wij staan niet onder de banier van een menselijke organisatie, een kerkgenootschap, een leider of een vlaggenteam.

Wij staan onder de banier van de HEERE.

De banier maakt bekend aan wie wij toebehoren

Wanneer een banier in de Naam van Jezus wordt opgeheven, wordt daarmee zichtbaar én geestelijk verklaard:

• Wij behoren Jezus Christus toe.
• Wij staan onder Zijn gezag.
• Wij erkennen Hem als Koning.
• Wij vertrouwen op Zijn overwinning.
• Wij onderwerpen ons aan Zijn Woord.
• Wij weigeren het gezag van de duisternis te aanvaarden.

De vijand ziet niet alleen een stuk stof. De geestelijke wereld ziet het herkenningsteken van het leger van de Koning.

David schrijft:

“Wij zullen juichen over uw heil en de vaandels opheffen in de Naam van onze God.”

Let op de woorden: in de Naam van onze God.

De kracht ligt niet in de vlag zelf. De kracht ligt ook niet in degene die de vlag draagt. De kracht ligt in de Naam waarin de banier wordt opgeheven.

Een vlag zonder geloof is stof.

Een vlag zonder proclamatie is beweging.

Een vlag zonder gehoorzaamheid kan een voorstelling worden.

Maar een banier die in geloof, onder leiding van de Heilige Geest en in de Naam van Jezus wordt opgeheven, is een zichtbare geloofshandeling waarmee in de geestelijke wereld een duidelijke boodschap wordt afgegeven.

“Maar nu hebt U een banier gegeven aan wie U vrezen, om die op te heffen als teken van de waarheid.”

De banier is een teken van de waarheid.

Daarom kan een vlag nooit worden losgemaakt van het Woord van God. Wij heffen geen banier op voor menselijke fantasieën, persoonlijke verlangens of zelfbedachte geestelijke boodschappen. Wij heffen de waarheid van God omhoog.

Jezus Christus is Gods Banier

De diepste betekenis van de banier vinden wij niet in een vlag, maar in Jezus Christus Zelf.

Jesaja profeteerde:

“Op die dag zal de Wortel van Isaï er zijn, Die zal staan als banier voor de volken.”

Jezus is de Banier die God voor alle volken heeft opgericht.

Hij werd op Golgotha zichtbaar verhoogd. Daar hing Hij tussen hemel en aarde. Voor natuurlijke ogen leek het alsof Hij werd vernederd en verslagen. Maar in de geestelijke wereld vond juist daar de beslissende overwinning plaats.

Aan het kruis werd de prijs betaald.

De schuld werd uitgewist.

De zonde werd geoordeeld.

De aanklacht werd weggenomen.

De macht van de dood werd gebroken.

De satan en zijn machten werden ontwapend.

De duivel dacht dat hij Jezus vernietigde, maar aan het kruis werd zijn eigen nederlaag bezegeld.

Daarom kunnen wij nooit spreken over een banier zonder te spreken over Golgotha. Iedere ware banier wijst uiteindelijk naar Jezus, naar Zijn bloed en naar Zijn volbrachte werk.

Gods banier over ons is liefde.

“Hij brengt mij in het wijnhuis, en de liefde is Zijn banier over mij.”

Die liefde is geen zwakke, sentimentele liefde. Het is de liefde waarmee Jezus Zijn leven aflegde, de straf droeg en Zijn bloed voor ons vergoot.

De liefde van God heeft op Golgotha de vijand overwonnen.

Het opheffen van de banier zegt de strijd aan

In Jeremia 51 wordt het opheffen van een banier rechtstreeks verbonden met oorlogvoering.

“Hef een banier omhoog tegen de muren van Babel, versterk de bewaking, stel wachters op, leg hinderlagen!”

En:

“Hef een banier omhoog in het land, blaas de bazuin onder de heidenvolken.”

De banier was hier geen rustige decoratie. Zij was een signaal dat de tijd van handelen was gekomen. De wachters moesten hun plaats innemen. Het leger moest worden verzameld. De vijand moest weten dat de strijd hem was aangezegd.

Datzelfde beginsel geldt in de geestelijke strijd.

Wanneer in de natuurlijke wereld vanwege de Naam van Jezus de banier wordt opgeheven, wordt gevlagd, gebeden en geproclameerd, barst parallel daaraan de strijd in de geestelijke wereld los.

Wat wij natuurlijk zien, is iemand die een vlag beweegt.

Wat er geestelijk gebeurt, is veel groter.

• Het gezag van Jezus wordt bekendgemaakt.
• Het leger van de vijand wordt geconfronteerd.
• Demonische machten worden herinnerd aan hun nederlaag.
• Bolwerken worden aangevallen.
• Gods engelen krijgen opdracht om de strijd aan te gaan.
• Het bloed van Jezus spreekt namens ons.
• Het vuur van de Heilige Geest drijft de duisternis terug.

Dat betekent niet dat wij met een bepaalde techniek automatisch God kunnen dwingen om te handelen. Vlaggen is geen magie. Het is geen formule waarbij een bepaalde kleur of beweging vanzelf een geestelijke reactie veroorzaakt.

Het gaat om geloof. Het gaat om gehoorzaamheid. Het gaat om het gezag van de Naam van Jezus. Het gaat om het Woord dat wordt geproclameerd en het bloed waarop wij ons beroepen.

Wanneer die dingen samenkomen, is het opheffen van een banier een machtige geestelijke daad.

Gebed brengt engelen in beweging

Daniël bad en verootmoedigde zich voor God. Vanaf de eerste dag waren zijn woorden gehoord. Toch duurde het eenentwintig dagen voordat de hemelse boodschapper hem bereikte.

Waarom?

Omdat er in de geestelijke wereld strijd plaatsvond.

“De vorst van het koninkrijk Perzië stond eenentwintig dagen tegenover mij, maar zie, Michaël kwam om mij te helpen.”

Daniël zag in de natuurlijke wereld aanvankelijk niets veranderen. Hij bad, vastte en wachtte. Maar terwijl hij op aarde bad, werd in de geestelijke wereld gevochten.

Zijn gebed was gehoord. Een boodschapper was uitgezonden. Een demonische vorst bood tegenstand. Michaël kwam om te helpen.

Dit is precies het parallelle karakter van geestelijke strijd.

• Op aarde knielt een mens neer. In de geestelijke wereld wordt een boodschapper uitgezonden.
• Op aarde wordt het Woord geproclameerd. In de geestelijke wereld wordt een bolwerk aangevallen.
• Op aarde wordt een banier opgeheven. In de geestelijke wereld weet de vijand dat het leger van God zijn positie heeft ingenomen.

Wij geven engelen niet vanuit onszelf bevelen. Zij zijn Gods dienaren en gehoorzamen aan Hem. Maar wanneer wij bidden en Gods Woord in geloof proclameren, handelt God en geeft Hij Zijn engelen opdrachten.

“Loof de HEERE, u, Zijn engelen, sterke helden, die Zijn woord uitvoeren.”

Openbaring 12 laat zien dat Michaël en zijn engelen daadwerkelijk oorlog voeren tegen de draak en zijn engelen. Er bestaan dus georganiseerde legers in de geestelijke wereld.

De Gemeente staat niet buiten die strijd. Zij is er middenin geplaatst.

Het bloed van Jezus spreekt

Het bloed van Jezus is niet dood of zwijgend.

De Schrift zegt:

“Het bloed van de besprenkeling, dat van betere dingen spreekt dan dat van Abel.”

Het bloed van Abel riep vanaf de aarde om vergelding. Het bloed van Jezus spreekt van vergeving, verzoening, betaling, bevrijding en overwinning.

Het bloed spreekt vóór ons en tegen de vijand.

Voor ons zegt het:

• De schuld is betaald.
• De aanklacht is uitgewist.
• De zonde is vergeven.
• Wij zijn vrijgekocht.
• Wij behoren Jezus toe.

Tegen de vijand zegt het:

• Jouw recht is weggenomen.
• Jouw aanklacht is krachteloos gemaakt.
• Jouw gevangenen zijn vrijgekocht.
• Jouw macht is gebroken.
• Jouw nederlaag staat vast.

Paulus schrijft over wat Jezus aan het kruis heeft gedaan:

“Hij heeft de overheden en de machten ontwapend, die openlijk te schande gemaakt en daardoor over hen getriomfeerd.”

Dit is de taal van een militaire overwinning.

De vijand werd ontwapend. De machten werden openlijk te schande gemaakt. Christus triomfeerde over hen.

Daarom is het bloed van Jezus voor demonen niet slechts een religieus begrip. Het bloed confronteert hen met het ogenblik waarop zij totaal werden verslagen.

Wanneer het bloed van Jezus in geloof wordt aangevoerd en geproclameerd, spreekt het namens ons. Het verklaart in de geestelijke wereld dat wij door Jezus zijn vrijgekocht en dat de vijand geen rechtmatige aanspraak op ons heeft.

Het bloed en het vuur pijnigen de vijand

Demonen weten wie Jezus is. Zij weten welke autoriteit Hij bezit en zij weten welk oordeel hun te wachten staat.

Toen Jezus twee bezeten mannen ontmoette, schreeuwden de demonen:

“Bent U hier gekomen om ons te pijnigen vóór de tijd?”

De aanwezigheid en het gezag van Jezus waren voor hen een verschrikking. Zij wisten dat Hij de macht bezat om hen te pijnigen en te oordelen.

Het bloed van Jezus spreekt van Zijn volledige overwinning. Het vuur van de Heilige Geest draagt de heiligheid en het oordeel van God.

“Want onze God is een verterend vuur.”

In geestelijke openbaring is keer op keer duidelijk geworden dat het bloed van Jezus en het vuur van de Heilige Geest demonen pijnigen en martelen wanneer zij in de nabijheid durven te komen.

Dat is niet vreemd.

Het bloed spreekt van hun totale nederlaag. Het vuur spreekt van de heiligheid van God die geen duisternis verdraagt. Waar het bloed en het vuur in geloof worden geproclameerd, worden demonische machten geconfronteerd met het oordeel dat over hen is uitgesproken.

Daarom haat de vijand het wanneer gelovigen het bloed van Jezus werkelijk begrijpen en proclameren.

De satan wil graag dat wij het bloed alleen bezingen als een oude christelijke uitdrukking. Hij vreest gelovigen die weten wat het bloed in de geestelijke wereld betekent.

Openbaring zegt:

“En zij hebben hem overwonnen door het bloed van het Lam en door het woord van hun getuigenis.”

Het bloed van het Lam en het woord van ons getuigenis horen bij elkaar.

• Het bloed heeft de overwinning behaald.
• Onze mond proclameert die overwinning.
• De banier maakt die proclamatie zichtbaar.

Vlaggen is deelnemen aan een geestelijke strijd

Wanneer iemand in geloof met een rode vlag het bloed van Jezus proclameert, ziet de natuurlijke wereld een rode vlag. Maar de geestelijke wereld hoort en ziet de verklaring dat het bloed van het Lam heeft overwonnen.

Wanneer iemand een gouden banier opheft en het koningschap van Jezus proclameert, ziet de natuurlijke wereld een gouden doek. Maar in de geestelijke wereld wordt bekendgemaakt dat Jezus Koning is en dat iedere macht zich aan Hem zal moeten onderwerpen.

Wanneer iemand met een witte vlag de reinheid en heiligheid van de Bruid proclameert, wordt in de geestelijke wereld verklaard dat de Gemeente niet langer aan de zonde en onreinheid toebehoort, maar aan Christus.

Wanneer een bevrijdingsvlag wordt opgeheven, wordt aan het leger van de vijand bekendgemaakt dat zijn gevangenen worden opgeëist in de Naam van Jezus.

Daarom moeten wij niet gedachteloos vlaggen.

• Wij moeten weten wat wij doen.
• Wij moeten weten wat wij proclameren.
• Wij moeten weten onder Wiens gezag wij staan.
• Wij moeten begrijpen dat de geestelijke wereld meekijkt.

De banier is geen speelgoed. Het is geen christelijke dansaccessoire. Het kan een geestelijk wapen van proclamatie zijn wanneer het verbonden is met geloof, gebed en het Woord van God.

Vier manieren waarop vlaggen worden gebruikt

1. Proclamatie in de strijd

Proclameren betekent dat wij de waarheid van God hardop bekendmaken.

Wij vragen niet alleen of God misschien wil ingrijpen. Wij verklaren wat Jezus reeds heeft volbracht. Wij spreken Gods Woord tegen zichtbare omstandigheden en tegen de machten die daarachter werkzaam zijn.

Met een vlag kan deze proclamatie zichtbaar worden gemaakt.

Wij proclameren:

• Jezus is Heer.
• Het bloed heeft overwonnen.
• De gevangenen worden vrijgelaten.
• De leugen moet wijken voor de waarheid.
• De duisternis moet wijken voor het licht.
• De vijand is ontwapend.
• Het Koninkrijk van God is gekomen.

Wanneer deze woorden in geloof worden uitgesproken en de banier daarbij wordt opgeheven, wordt de geestelijke strijd openlijk aangezegd.

2. Voorbede

Voorbede is meer dan voor iemand aan God denken. In voorbede gaan wij tussen de vijand en de persoon, gemeente, stad of situatie staan.

Wij brengen de nood voor Gods troon. Wij beroepen ons op het bloed van Jezus. Wij vragen God om in te grijpen en Zijn engelen uit te zenden. Wij verbreken in de Naam van Jezus de invloed van de vijand.

Een vlag kan uitdrukking geven aan wat de Heilige Geest ons laat bidden.

• Een rode vlag kan het bloed proclameren.
• Een turquoise-rode vlag kan bevrijding en engelenstrijd uitbeelden.
• Een waterblauwe vlag kan de rivier van de Heilige Geest proclameren.
• Een bronzen vlag kan Gods reinigende vuur bekendmaken.

Wat in de natuurlijke wereld zichtbaar wordt uitgevoerd, vindt parallel zijn uitwerking in de geestelijke wereld.

3. Aanbidding

Aanbidding is niet losgemaakt van geestelijke strijd.

Wanneer wij God aanbidden, verklaren wij dat Hij de hoogste plaats bezit. Wij richten onze aandacht op Hem en ontnemen daarmee de vijand de eer, aandacht en angst die hij voor zichzelf probeert op te eisen.

Een vlag kan Gods majesteit, schoonheid, heerlijkheid en koningschap zichtbaar eren.

In aanbidding wordt de banier van de Koning opgericht. Het hele leger ziet opnieuw Wie in het midden staat. De strijders worden bemoedigd. Verwarring maakt plaats voor richting.

De vijand wordt eraan herinnerd dat hij niet regeert.

Jezus regeert.

4. Profetisch handelen

God liet profeten regelmatig een zichtbare handeling uitvoeren die bekendmaakte wat Hij ging doen.

Een profetische handeling veroorzaakt niet vanuit menselijke kracht een geestelijke werkelijkheid. Zij is een gehoorzame zichtbare uitbeelding van wat God heeft gesproken.

Jesaja zegt:

“Bereid de weg voor het volk, verhoog de gebaande weg, zuiver hem van stenen, steek een banier omhoog boven de volken.”

De banier wordt opgericht terwijl de weg wordt bereid. Gods voornemen wordt zichtbaar gemaakt voordat de volledige vervulling in de natuurlijke wereld zichtbaar is.

Daarom vraagt profetisch vlaggen om onderscheiding. De vlaggendrager moet niet alleen kunnen bewegen, maar vooral kunnen luisteren. Niet iedere menselijke gedachte is een opdracht van God.

Profetisch handelen moet altijd in overeenstemming zijn met het geschreven Woord en Jezus verheerlijken.

De strijdende Bruid

Hooglied beschrijft de Bruid als mooi en tegelijkertijd schrikwekkend:

“Mooi bent u, Mijn vriendin, als Tirza, bekoorlijk als Jeruzalem, schrikwekkend als zij die vaandels opheffen.”

Waarom is de Bruid schrikwekkend?

Niet omdat zij hard schreeuwt of indrukwekkende vlaggen bezit. Zij is schrikwekkend voor de vijand omdat zij weet bij Wie zij hoort. Zij staat onder de banier van haar Bruidegom. Zij kent het bloed. Zij kent het Woord. Zij kent haar geestelijke positie.

Een verdeelde, onreine en onwetende Gemeente vormt weinig bedreiging voor het rijk van de duisternis.

Maar een Bruid die zich reinigt, zich aan Jezus overgeeft en als één leger onder Zijn banier gaat staan, is schrikwekkend voor de vijand.

Zij overwint niet door menselijke macht, maar door het bloed van het Lam, het woord van haar getuigenis en een leven dat volledig aan Jezus is overgegeven.

De geestelijke betekenis van kleuren

Kleuren bezitten op zichzelf geen bovennatuurlijke macht. Een rode vlag is niet automatisch krachtiger tegen demonen dan een witte vlag. De geestelijke kracht ligt in Jezus Christus, Zijn bloed, Zijn Woord en de werking van de Heilige Geest.

Kleuren kunnen echter wel dienen als een zichtbare profetische taal. Zij maken herkenbaar welke waarheid op dat moment wordt geproclameerd.

De geestelijke wereld reageert niet op verfstoffen of zijde, maar op de waarheid die in geloof en onder het gezag van Jezus wordt bekendgemaakt.

Basisvlaggen

De basisvlaggen zijn:

• Rood: het bloed van het Lam.
• Zilver: betaling, verlossing en loutering.
• Goud: Gods heerlijkheid, autoriteit en aanwezigheid.
• Paars: koningschap en priesterschap.
• Groen: leven, groei en herstel.
• Wit: reinheid, heiligheid en de Bruid van Christus.

Met deze kleuren kunnen de belangrijkste fundamenten van het Evangelie en het Koninkrijk van God zichtbaar worden geproclameerd.

Geen voorstelling, maar oorlogvoering en aanbidding

Er is altijd een gevaar dat vlaggen een voorstelling wordt.

• De vlaggen worden groter.
• De bewegingen worden ingewikkelder.
• De vlaggendrager wordt zichtbaarder.
• Mensen kijken naar de techniek in plaats van naar Jezus.

Op dat moment is het doel gemist.

Een vlaggendrager is geen artiest die een publiek moet imponeren. Een vlaggendrager is iemand die in aanbidding, voorbede en geestelijke strijd dienstbaar is aan de Heilige Geest.

Dat vraagt om geestelijke voorbereiding:

• Een rein leven.
• Kennis van het Woord.
• Een houding van gebed.
• Gehoorzaamheid aan de Heilige Geest.
• Nederigheid.
• Onderscheiding van geesten.
• Bewustzijn van de geestelijke strijd.

Wie een banier opheft, moet begrijpen dat de geestelijke wereld meekijkt en reageert.

Daarom moeten wij niet zomaar iets uitbeelden wat ons mooi lijkt. Iedere beweging en kleur moet verbonden zijn met waarheid, geloof en een duidelijk geestelijk doel.

Neem je plaats in onder Zijn banier

De wereld heft vele banieren omhoog.

• Banieren van ideologie.
• Banieren van trots.
• Banieren van seksuele onreinheid.
• Banieren van rebellie.
• Banieren van afgoderij.
• Banieren van menselijke macht.

Iedere banier maakt een geestelijke keuze zichtbaar. Iedere banier zegt: dit is wie wij zijn, dit is aan wie wij toebehoren en dit is waarvoor wij strijden.

Daarom mag de Gemeente niet stil en onzichtbaar blijven.

• Wij heffen de banier van Jezus Christus omhoog.
• Wij proclameren Zijn bloed.
• Wij verkondigen Zijn overwinning.
• Wij maken Zijn koningschap zichtbaar.
• Wij roepen de gevangenen tot vrijheid.
• Wij bereiden de weg voor de Koning.
• Wij nemen onze plaats in als Zijn strijdende Bruid.

Wanneer wij in de natuurlijke wereld de banier in geloof opheffen, gebeurt er meer dan onze ogen kunnen zien.

• In de natuurlijke wereld beweegt de vlag. In de geestelijke wereld wordt de strijd aangezegd.
• In de natuurlijke wereld wordt gebeden. In de geestelijke wereld worden engelen uitgezonden.
• In de natuurlijke wereld wordt het bloed geproclameerd. In de geestelijke wereld spreekt dat bloed van verlossing voor ons en van totale nederlaag voor de vijand.
• In de natuurlijke wereld aanbidden wij. In de geestelijke wereld wordt de troon van de Koning erkend.

Daarom heffen wij de banier niet aarzelend of beschaamd omhoog.

• Wij weten aan Wie wij toebehoren.
• Wij kennen de Naam die boven alle naam is.
• Wij kennen het bloed dat spreekt.
• Wij kennen het vuur waarvoor de duisternis moet wijken.
• Wij staan onder de banier van Jezus Christus.

De HEERE is onze Banier!